Ég er þessa dagana eins og hani á haug, svo stolt er ég af ríkidæmi mínu og eins og góðum nágranna sæmir,þá vil ég deila ríkidæmi mínu með öðrum og sendi ykkur því bros og góðar kveðjur með þessum myndum.

Það eru furðulegustu hlutir sem fara í gegnum huga minn þessa dagana og stundum efast ég um heilli mína vegna þess. Ég var t.d að reyna að lýsa líðan minni við Bert á meðan ég lá með hríðir á spítalanum og úr urðu einar þær sérstökustu samræður sem ég hef á ævi minni tekið þátt í. Hann vildi vita hvernig mér liði og svarið var: "I feel like a cow" Bert þekkir konu sína mjög vel en varð hann þó frekar líkur spurningamerki á svipinn við þetta svar. Mér finnst ekkert athugavert né skrýtið við þetta svar (þá) því akkúrat á þessari stundu fannst mér ég svo nákomin náttúrunni að ég hefði alveg eins geta legið úti á túni með dýralækni í grænum gúmmístigvélum stumrandi yfir mér. Mér virkilega leið eins og belju þarna sem ég lá í skjannahvítu sjúkraherbeginu. Ég get bara ekki lýst líðan minni betur. Og það sem meira er að ég tók þessum ömurlegu verkjum með fegins hendi því þeir þýddu að allt var eins og það átti að vera og ég fann svo vel hversu tengd ég var því sem kallast er lífið. Skrýtið?

Ég myndi vilja skrifa svo miklu meira en þrumur og eldingar sleikja húsið mitt litla núna að ég verð að slökkva á tölvunni. Ég kveð ykkur því í kútinn, Svanfríður.

Hér sjáið þið litla kút glænýjann. Ég skrifa almennilegt blogg á morgun, kveð ykkur í kútinn þar til, Svanfríður.

Kæru vinir. Ég er svo þakklát fyrir allar fallegu kveðjurnar frá ykkur öllum sem og Bert.
Fallegur drengur fæddist í gær, 24.apríl klukkan 11.11 að morgni. Hann var 3800 gr. og 54.5 cm. Eftir 4 rembinga kom hann, öskrandi, meig á lækninn og tók brjóst. Hann er fallegur, vel hærður, drekkur vel og er rór.

Ég er enn að átta mig á þessu öllu saman-að vera komin heim þar sem beið mín annar drengur-og að ég eigi 2 stráka!!! Ríkidæmið algert og hef ég sjaldan verið svona bljúg í hjartanu.

Mér líður vel á sál og líkama og er fegin að vera komin heim.

Það eru fleiri myndir inni á myndasíðunni minni og kemur video bráðlega-líklega á morgun.

Ég kveð ykkur í kútinn og þakka enn og aftur fyrir kveðjurnar. Svanfríður.

Ég er að prófa og sjá hvort það gangi að hafa myndbandsupptökur á síðunni. EF það gengur þá endilega segið mér hvort þetta sé eitthvað sem er fýsilegt og hvort ég eigi að halda áfram með þetta. Ég var þá að spá að setja inn sýnishorn af nýfædda barninu og þannig. En statusinn á mér núna er þannig að ég er með verki akkúrat núna og kippist hér til og frá. En ég veit ekki hvort þeir eru ekta eða plat. Það kemur í ljós en enn eru nokkrir dagar í áætlaðan fæðingardag þannig að allt kemur þetta með kalda vatninu.

Myndband dagsins er aftur á móti af honum Eyjólfi Aiden þar sem hann rennir sér eins og vindurinn niður götuna hjá okkur á Bangsimon bílnum sínum-það er það allra skemmtilegasta sem til er. Hann var í frábærri múnderingu-rauðhvítköflóttum stuttbuxum, bol í stíl, bláum sokkum og GÚMMÍSKÓM. Þeir gerast ekki flottari hér á bæ. Ég kveð í kútinn í bili, ykkar Svanfríður.

Klukkan er akkúrat rúmlega níu að kveldi og þetta hef ég í fréttum:

Ég er brunnin eftir útiveru í dag.

Ég borðaði grillmat í kvöld og borðaði TVO hamborgara og mikið af eplasalati:)-

Mér er svo heitt.

Ég er með mikla verki í bakinu og kenni ég óléttunni um.

Ég er gjörsamlega tóm í hausnum og bið ykkur því öll um að senda mér fyndin komment og hrista upp í bloggandleysi mínu:)

Ég kveð ykkur í kútinn. Svanfríður.

20.apríl...

20.apríl..., originally uploaded by Swanurinn.

Þetta verður síðasta óléttumyndin sem kemur af mér-að eilífu!!!
Mér líður vel og þrátt fyrir óþægindin hef ég yfir litlu að kvarta. Ég óska ykkur öllum góðrar helgar og kveð ykkur í kútinn þar til á sunnudaginn.
Hafið það gott, Svanfríður.

Neinei, ég er ekkert að eiga barn..það er enn svolítið eftir í settan dag til dæmis þannig að enginn er flýtirinn. Ég var bara með dulitla verki í allan gærdag og gærkveldi þannig að ég lá bara fyrir og horfði á sjónvarpið í stað þess að sitja við tölvuna en takk fyrir að tékka á mér, mér þykir vænt um það.

Annars er bara fínt að frétta..sumarið lætur alltaf vita æ betur af sér og fólk er farið að slá garðana sína.

Ég ætla að kveða ykkur í kútinn núna því það er ekkert allt of þægilegt að sitja:)En ég heyri betur frá ykkur seinna. Svanfríður.

Gleðilegt sumar allir saman og þakkir fyrir veturinn.

Einhverra hluta vegna er frasinn "gleðilegt sumar" uppáhaldið mitt á eftir "gleðileg jól". Að óska gleðilegs sumars er svo glatt, kátt og fullt af bjartsýni, vitandi að dagarnir verða langir og bjartir, krakkar úti í leik í fótbolta, brennó og öðru slíku, allt blómstrar og Svanfríður er að missa sig í væmninni:)

Ég fór til doksa í morgun og komst ég að því að ég er með 2 í útvíkkun, legið 75% tilbúið (ekki spyrja hvernig hann komst að því...) og barnið vel áþreyfanlegt-ég hefði átt að spyrja hvort það væri vel hært- og að ég gæti farið af stað hvenær sem er. Svo sagði hann að þetta yrði yfirstaðið líklegast í næstu viku. Við sjáum nú bara til með það, þetta tekur sinn tíma og ef barnið líkist mér á einhvern hátt þá þýðir ekkert að ýta á eftir því, það gerir hlutina á sínum forsendum og hraða.

Annars líður mér mjög vel. Ég skil ekki hversu hress ég er. Ég er ekkert bólgin, ég er í mjög fínni þyngd, hárið á mér er orðið sítt og mjúkt, ég finn einungis fyrir eirðarleysi og verkjum í frk.Gliðru en það er allt og sumt. Einnig er ég með ólíkindum fyndin, reyti af mér brandarana, tala orðið 5 tungumál OG syng A,B,C,D á esperantó.

Ég kveð ykkur í kútinn með mynd af gullfallegum fána og segi aftur GLEÐILEGT SUMAR. Svanfríður.

2.í bið:)

Undir bláum sólarsali fórum við mæðgin út í garð í morgun til þess að sá fræum og reyta arfa. Eyjólfur reytti blóm í stað arfa.

Mikið lifandi, skelfingar, ósköp er gaman að sitja flötum beinum á gólfi í bílaleik en geta svo ekki staðið upp.

Oft á tíðum haldin eru héraðsmót en mig langar meira á ættarmót, ég kannski kemst á næsta ári.

Við viljum Vilko var sungið hér í den. Ég væri óskaplega til í plokkfisk og lakkrís.

Við drekkum Jameson er bara ekki satt. Hér sit ég og drekk sódavatn.

Það er allt á floti allsstaðar. Ekkert allsstaðar, hér flýtur ekki neitt nema kúkurinn í lauginni.

Sumar er í sveit, sólin björt og heit. Ég bý ekkert í sveit og það er ekkert komið sumar. Þetta bara passar ekki.

Ég hef kveðið ódýrt í kveld en kveð ykkur þó í kútinn:) Svanfríður.

Ég hef ákveðið að blogga á hverjum degi þar til að ég tek sóttina (mig hefur alltaf langað til að nota "að taka sóttina" í setningu og núna gat ég það-ekki þarf mikið til að gleðja mig..)Hinsvegar lofa ég engum djúpum skrifum en hver segir mann sí og æ þurfa að vera það? Ég væri þó alveg til í að hafa þann hæfileika að geta blásið lífi í þurr málefni með skriftum mínum. Ætli væri ekki erfitt að skrifa spennandi pistil um baunir? Strá? Hurðarhúna? Ég ætti kannski að prófa það einn daginn...aldrei að vita, ég er nú bara rétt rúmlega þrítug og á allt lífið framundan þannig að nægur er tíminn.

Ég þoli ekki plat né lygar og því er ég ekki allt of sátt núna. Ég hef verið með einhverja verki í allt kvöld, leiðinlegan mjóbaksverk og eirðarleysi í fótum. Mér persónulega finnst að ef þetta eru bara platverkir þá ætti hreinlega að sleppa þeim-hvað er verið að pína mann lengur en þörf er á? Er ekki nóg að láta mann ganga í gegnum fæðinguna sjálfa? Nei, ég bara spyr en afhverju spyr ég? Það svarar mér enginn kjaftur því það heyrir enginn í mér...Bert spurði mig í kvöld hvort ég væri kominn með nóg. Svarið var nei. Ég er ekkert komin með nóg, ég get vel gengið með lengur. Ég er líka ekkert skrifuð fyrr en 29.apríl og var meira að segja í upphafi sett á 8.maí. Þannig að ég get vel gengið lengur með-ég er stór, sterk og hraust og kvarta ekki mikið...Bert allavega lofar mér því og ég er að vanda mig á að kvarta og kveina ekki of mikið, mig langar nefnilega að vera enn velkomin inn á mitt heimili eftir að ég fæði barnið.

Ég veit satt að segja ekki hvað þetta er í manni-svona tuð,suð og kvart. Það er ekkert að manni. Óléttan er ekki sjúkdómur og það er ekki eins og verkirnir eða pirringurinn fari þó maður tali um þá en samt finnur maður þörfina á að tala um þá, og tala um þá og tala um þá.Hvað er það þá?

Ég hef velt ýmsu fyrir mér undanfarna mánuði og trúið mér, ég hef þroskast og stækkað mikið frá því að ég flutti hingað út og var ég þó enginn hálfviti fyrir þann tíma. Það sem hefur reynst mér erfiðast á þessari meðgöngu er fjarlægðin milli mín og minna. Ekki misskilja, Bert er yndislegur. En mikið óskaplega hef ég saknað foreldranna og vinanna á þessum tíma OG að fá ekki að strjúka bumbunni við eldhúsborðið hjá mömmu. Stundum sakna ég fólksins míns svo hjartanlega og grátlega mikið að mig verkjar og held ég svei mér þá að ég kvarti um líkamlega verki í staðinn því þeir eru betur áþreifanlegri heldur en söknuðurinn. Ég viðurkenni það líka fúslega að þegar ég er í "söknunarástandinu" þá tek ég stundum Eyjólf upp í rúm til okkar Berts...bara til að hafa hann hjá mér því -ekki hlæja núna- mér finnst ég nær fólkinu mínu því í honum er ég og í mér eru foreldrar mínir þannig að bara að fá að vera nálægt honum er ég nær þeim. Furðulegt? Kannski. Heimskulegt? Kannski. Barnalegt? Kannski. En ég geri það samt.

Ég er engin kveif. Ef ég væri kveif þá hefði ég aldrei tekið skrefið og flust hingað út-það er meira en að segja það og er ég mjög stolt af sjálfri mér fyrir það. En þrátt fyrir að vera engin kveif þá er ég samt ósköp viðkvæm, með lítið hjarta og mjög tengd mínu fólki og mínum uppruna og þessa dagana finn ég betur fyrir öllu sem skilgreinir mig en svo oft áður.

Með þessum orðum þá kveð ég ykkur í kútinn og bið góðrar nætur. Svanfríður.

Ég var að standa upp úr sófanum (með erfiðismunum þó...) eftir að hafa horft á heimilidarmyndina Jesus Camp . Ég verð að viðurkenna að ég er hálf miður mín. Myndin var mjög góð, fróðleg á allan hátt en það orð sem kemur upp í huga mér eftir að hafa horft á hana er heilaþvottur. Hugur minn er á fleygiferð eftir að hafa setið í einn og hálfan tíma og horft á myndina þannig að ég myndi tala í hringi ef ég myndi ræða hana hér og nú þannig að ég sleppi því.

Annars er allt fínt að frétta, ekkert í gangi í óléttunni nema það að ég er enn ólétt:) Ég kveð ykkur í kútinn, Svanfríður.

Rúmar 37 vikur

37.vikur rúmar, originally uploaded by Swanurinn.

Ég verð að viðurkenna að núna er ég virkilega tilbúin í að eiga barnið. Ég hef reynt að rembast en ekkert gengur! Ég skil það ekki:) Ég fékk hríðarverki í fyrrinótt og stóðu þeir yfir í 5 tíma en hættu svo. Í gær og í dag hafa þeir látið mig að mestu í friði þannig að ég býst við að barnið sé farið að gera sig klárt fyrir að líta móður sína augum í fyrsta sinn.
Ég kveð ykkur í kútinn þessa helgina og óska ykkur góðra daga. Svanfríður síþunga.

Ég hef alveg fullt fullt að segja. Ég er bara búin að tala svo mikið í kvöld að ég er uppurin, uppþurrkuð, virkilega þurr og illt í tungunni þannig að ég veit ekki hversu mikið úthald ég hef í skriftir. Hægt er að koma með þau rök að ég geti alveg bloggað, ég noti ekki raddböndin í það heldur fingurnar. Þið sem þekkið mig vitið þá eflaust líka að ég tala andskoti mikið með höndunum, svona til að halda þeim heitum, þannig að ég er með góða afsökun á að blogga lítið því ég er þreytt í fingrunum.

Ég er líka líkamlega lúinn og það hefur ekkert að gera með að ég sé næstum 9 mánuði gengin-Dúmbó og Steini hljómuðu í KASSETTUtækinu (munið eftir þeim, kassettutækjunum og Dúmbó og Steina????) og við familían dönsuðum dátt. Eyjólfur hefur mest gaman af laginu Apabróður..."við værum betur komnir aftur upp í tré, því apabróðir er ei stressaður....." og þurfti mikið að hreyfa sig við það. Björk syngjandi Bella símamær var svo tekin fram og aftur líka og ég varð að viðurkenna að ég er ekki eins létt á fæti og fyrir u.þ.b níu tunglum síðan. Eyjólfur réði dansstílnum og það að hoppa á öðrum fæti með hendur út í loftið eins og hann gerði, er mér ekkert allt of auðvelt þessa dagana, Bert stóð sig hins vegar með ágætum.

Eins og þið sjáið þá er engin furða að ég sé lúin þannig að ég tek á það ráð að kveða ykkur rækilega í kútinn. HAH! Svanfríður.

Ég ætla aldrei að skamma hann né verða óþolinmóð við hann. Ég skil ekki fólk sem æsir sig við lítil börn, ég meina, þetta eru bara lítil börn. Hvað með það þó það sé sullað niður á hvíta fína silkidúkinn? Fólk ætti þá bara ekkert að hafa hvíta fína silkidúka sem keyptir voru á niðursprengdu verði í Tyrklandi, á eldhúsborðinu. Hafa bara verkamannadúkinn sem auðvelt er að þurrka af og skilur ekki eftir bletti. Þegar ég verð mamma þá MUN barnið mitt ALLTAF borða grænmetið sitt, aldrei drekka kók, bara fá súkkulaði á laugardögum og vera glaður og reifur þegar á að tannbursta það. Ég meina, ég skil ekki foreldra sem gera þetta ekki-þau eru fullorðinn og eiga að hafa stjórn á sínum börnum. PUH!

Svo fékk ég lítinn kút í hendurnar og þetta var nú LÍTIÐ mál-hann kúkaði, pissaði, grét og hló ef ég gretti mig. Hann sönglaði með þegar ég söng fyrir hann og purraði svo fínt og sætt að litlu bústnu kinnarnar urðu rauðar af áreynslu. Ekkert mál að vera foreldri-ég gæti alveg eignast 5 til viðbótar, þetta er ekkert mál.

Allt í einu verða þau eldri, geta allt, kunna allt og vilja gera allt sjálf.....eða verða sjálfskipaðar hjálparhellur við uppvaskið og brjóta nokkur glös þegar þau í raun ætluðu bara að "setja laust" í vaskinn.

Ég sest niður og þá læðist hún að mér, hugsunin, hvort ég sé virkilega gott foreldri?!? Ég meina, barnið mitt fær stundum nammi þó það sé ekki laugardagur, hann borðar alveg grænmeti-bara ekki grænar baunir, gular baunir, gulrætur, brokkólí, spergilkál og ýmislegt annað sem ber græna litinn. Æi, þetta er allt í lagi, hann fer alltaf hreinn í rúmið og með hreina bleiju og með vandlega burstaðar tennurnar og vegur það ekki upp á móti sjónvarpsglápinu sem átti bara að vera milli 18 og 19 á virkum dögum en fór óvart upp í, stundum, aðeins meira? Jújú, þetta er örugglega allt í lagi-allavega er hann voða glaður og kann að syngja La Kúkaratsja og Bella símamær sem ekki er alveg orðin ær. Hann kann líka að fara með Faðirvorið og aukabænir og biður Guð um að geyma alla í heiminum og líka Reynir frænda. Skiptir sjónvarpið þá nokkuð svo miklu máli? Nei, alveg áreiðanlega ekki.

Þetta verður hvort sem er allt í besta eftir nokkur ár þegar hann talar tvö tungumál reiprennandi og verður barist um að hafa hann í öllum íþrótta-og dansklúbbum í skólanum. Eftir nokkur ár hlýðir hann líka í hvert skipti sem ég bið hann um að gera eitthvað, með bros á vör og segir: auðvitað mamma mín, þú gafst mér jú líf, þannig að ég geri hvað sem þú vilt.

Hún er komin aftur til mín, hugsunin-eða á ég að segja raunveruleikinn?

Ég á eftir að fara krókaleiðir, ranghala, æsa mig, skamma, hrista hausinn, hlæja og gráta yfir þeim ákvörðunum sem ég mun taka með barn númer tvö (jesús minn-barn númer tvö!) en einhvernveginn veit ég líka að allt mun fara vel-á endanum.

Ég kveð ykkur í kútinn, Svanfríður.

Fékk páskaeggjaglaðning með póstinum í dag þannig að páskadagur verður ljúffengur svo um munar! Þannig að um leið og ég kveð ykkur í kútinn þá óska ég ykkur gleðilegra páska og skemmtilegra málshátta. Svanfríður.

Flottur...

Flottur..., originally uploaded by Swanurinn.

Það hefur reynst erfiðara að koma barninu í brók en að klífa MT. Everest, svei mér þá en í kvöld hafðist það og varð því auðvitað að mynda herlegheitin. Eyjólfur Aiden á semsagt Spiderman brók og er frekar upp með sér yfir þeirri eign-og afhverju ekki? Enginn er maðurinn án brókar!!! Er það ekki fínn málsháttur svona í anda páskanna?
Ég sit hér fyrir framan tölvuna og er á fleygiferð-það ófædda er á svo mikilli ferð að ég svei mér þá veit ekki hvar ég enda-ég á áreiðanlega eftir að hendast á milli veggja ef þessu linnir ekki. Litla skottið hefur skorðað sig og liggur sátt og sælt á taug sem sendir stingandi sársauka niður í hægri fót þannig að ég haltra hér um eins og fatlaður páskaungi. Akkúrat núna sendir það mér líka vonda verki þannig að ég ætla að kveða ykkur í kútinn og ljúka þessari "live" færslu. Svanfríður.

MÖMMUBLOGG

Ég er svo lánsöm að eiga þessa konu að sem móður.

Mamma mín er sterk, þrautseig, dugleg, raunagóð, klettur og gott á hana að treysta. Hún hefur yndi af tónlist. Ef mamma hefði ekki tónlistina þá væri hún hálfur maður. Mamma kann ógrynni af textum, á skemmtilegar sögur að segja, elskar að spila Scrabble. Hún elskar sól og hita, eldar góðan mat, hefur gaman að því að mála (hús, veggi og kanta-ekki málverk), hugsar vel um garðinn sinn og pabba:)

Mamma er ljúfur persónuleiki en þó ekta hrútur því engan lætur hún troða á sér.

Ég hef alltaf kunnað að meta mömmu og hef reynt að vera henni góð dóttir. Við segjum hvor annarri hug okkar reglulega en þó sá ég hana sem eitthvað miklu meira en "bara" mömmu eftir að ég varð móðir sjálf.

Guðlaug Hestnes heitir þessi góða kona og í dag, 4.apríl, varð hún 56 ára.

Ég kveð ykkur í kútinn í bili-Svanfríður.

Um daginn lét ég sleggju ráða kasti og lét í raun draum rætast. Ég skrifaði manni einum, sem vinnur við tímaritaútgáfu heima á Íslandi, bréf og seldi mig og setti mig svolítið á háan hest. Mér til mikillar furðu svaraði maðurinn mér og sagði mér að senda sér pistil, visst langan. Ég gerði það. Á föstudaginn var, var liðin vika frá því að ég sendi manninum pistilinn þannig að ég skrifaði litla orðsendingu og innti hann eftir svari, af eða án en fékk ekkert. Er ég of bráðlát? Taka menn sér langan tíma í að svara eða svara þeir bara alls ekki?

Hvað segið þið? Ég veit ekki og því spyr ég ykkur, hvað haldið þið um þetta?

Ég kveð í kútinn því Marian Keyes bíður eftir mér...liggaliggalái. Svanfríður.

Stund milli

Ohh, hvað við erum..., originally uploaded by Swanurinn.

hríða:)´
Fékk allt í einu slæma verki-hentist í bað og Eyjólfur fylgdi á eftir....í samfellunni. Mjög heimilislegt.
Kveð ykkur í kútinn en þangað til ætla ég að leggjast flötum beinum og borða flögur. Svanfríður.